18 maja 2006 r. był szczególnym dniem w historii Papieskiego Instytutu Polskiego. Naszym gościem był Premier RP, pan Kazimierz Marcinkiewicz. Na początku spotkania, w którym – obok osób towarzyszących Panu Premierowi oraz ambasadorów RP przy Stolicy Apostolskiej i przy Republice Włoskiej – wzięli udział pracownicy dykasterii watykańskich i księża studenci, schola Instytutu wykonała śpiew „Gaudeamus igitur". W imieniu wszystkich zebranych dostojnego Gościa powitał Rektor Instytutu, ks. prałat Grzegorz Kaszak.

W swoim przemówieniu Premier Kazimierz Marcinkiewicz wyraził wdzięczność ze spotkania; podzielił się też niektórymi sprawami poruszanymi podczas rozmowy z Ojcem św. Benedyktem XVI. Poprosił także o modlitwę za rząd i Polskę. Podkreślił ogromną rolę duchowieństwa polskiego w kraju i za granicą, które nie tylko się modli, ale i wspiera rząd dobrym słowem. Spotkanie przebiegało w bardzo przyjaznej atmosferze. Pan Premier odpowiadał również na pytania dotyczące aktualnej sytuacji społeczno-politycznej w Polsce.

Na koniec spotkania wykonane zostały pamiątkowe zdjęcia z Panem Premierem na dziedzińcu Instytutu.

Ks. Mariusz Frukacz

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

przemówienie Jego magnificencji księdza Rektora
dra Grzegorza kaszaka  podczas spotkania
z premierem polski kazimierzem marcinkiewiczem

 

Szanowny Panie Premierze!

Czcigodni Księża!

Szanowni Państwo!

               Oto dzisiaj stary gmach Papieskiego Instytutu Polskiego  w Rzymie, prawie stuletnia własność Kościoła Polskiego otwiera  na oścież swoje podwoje by jak najgodniej przyjąć i bardzo serdecznie powitać szefa rządu polskiego, pana Kazimierza Marcinkiewicza i wszystkie osoby jemu towarzyszące.  Wielkie to dla nas wyróżnienie móc osobiście poznać i spotkać się z tym, któremu została dana władza do przewodzenia narodowi polskiemu ku poprawie na lepsze,  teraźniejszości i do osiągnięcia wspaniałej przyszłości a to wszystko mozolnie w dostrzegalnym trudzie i wielkiej cierpliwości budowane jest na korzystnej dla wszystkich chrześcijańskiej wartości.

              Płyną więc z serca kapłańskiego pod adresem Pana Premiera wyrazy szacunku, uznania, wdzięczności i radości.

              Ten stary budynek zakupiony w 1910 roku przez św. Biskupa Józefa Sebastiana Pelczara, o którym Jan Paweł II zwykł mawiać „ten prawdziwie był święty”, nabyty dla kształcenia i jednoczenia  kapłanów polskich przybywających  do Wiecznego Miasta z trzech zaborów, wiele przeżył i wiele widział a mimo to takiej wizyty nikt nie przewidział.

              Za ten piękny i jakże wymowny wobec nas gest życzliwości Pana Premiera bardzo dziękujemy.

              Na spotkanie z Panem Premierem i wszystkimi osobami towarzyszącymi, przybył kapłan polski,  oddanie pracujący i pokornie wiedzą i mądrością, swą posługę na rożnych urzędach rzymskich i watykańskich sprawujący, i wiernie u boku Namiestnika Chrystusowego służący.

              Pragnę bardzo serdecznie powitać obecnych tu współbraci w kapłaństwie   zaczynając od najstarszego stażem pracy w Stolicy św.: Jego Ekscelencję Ks. Antoniego Stankiewicza, dziekana Roty Rzymskiej, którego początki kapłaństwa sięgają Gorzowa Wielkopolskiego a kończąc na najmłodszym księdzu studencie.

              Przybywa Pan Premier do Instytutu Polskiego w otoczeniu jakże wybitnych osobistości. Wszystkim naszym prześwietnym gościom ślemy wyrazy szacunku.

              Przy jednym polskim, jednakże prostokątnym stole, zasiedli aby porozmawiać i posłuchać Pana Premiera księża studenci przybywający z 30 polskich diecezji, pogłębiający wiedzę na rożnych Uniwersytetach Papieskich w zakresie teologii, Pisma św., prawa kanonicznego, środków masowego przekazu, filozofii. I tak aż do  doktoratu a jeśli wytrwają do końca w dobrym, im się powierzy w przyszłości odpowiedzialne funkcje w Kościele Polskim i powszechnym. Z tego domu wyszło wielu księży biskupów, profesorów; wielu tu znalazło gościnę m.in. Ks. Kard. Karol Wojtyła czy Ks. Kard. St. Wyszyński, i obecny Ks. Kardynał J. Glemp Prymas Polski. 

              Tu bardzo często potajemnie spotykano się i debatowano m.in. nad słynnym listem do Biskupów Niemieckich, nad polityką Watykanu wobec władz komunistycznych.

              Bogu niech będą dzięki za to, że  nastąpiły tak długo oczekiwane przemiany i że w sposób jawny  i w tak przyjaznej atmosferze możemy spotkać się dzisiaj, z tym, który nie załamuje się pod naporem uszczypliwych ataków i celowych przemilczeń ale z iście podziwu uporem inicjuje pozytywne zmiany w naszej ukochanej ojczyźnie.

              Panie Premierze! Niech Panu i Pańskiej rodzinie się darzy a nadto niech dobry Bóg swym obfitym błogosławieństwem cały rząd polski hojnie obdarzy.

 

                                                                           Szczęść Boże!

 

Papieski Instytut Polski - admin - xmateusz@op.pl