Papieski Instytut Polski jest domem formacyjnym, w którym zamieszkują księża studenci, którzy zostali skierowani przez własnych biskupów do Rzymu na studia kościelne.Instytut jest instytucją kościelną pozostającą w szczególnej zależności od Stolicy Apostolskiej i poddanej władzy i nadzorowi Konferencji Episkopatu Polski. Papieski Instytut Polski jest osobą prawną z punktu widzenia prawa kanonicznego jednocześnie posiada cywilną osobowość prawną nadaną przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Włoch i jest wpisany do rejestru osób prawnych Prefektury w Rzymie pod numerem 1865/1988. Papieski Instytut Polski ma swoją siedzibę przy via Pietro Cavallini, 38. Za datę powstania Papieskiego Instytutu Polskiego w Rzymie uznaje się 19 marca 1910 roku kiedy to Kongregacja Konsystorialna wydała dekret Religioso Poloniae gentis powołujący do życia tę polską placówkę kościelną. Powstała ona dzięki wspaniałej wizji i staraniom świętego biskupa Józefa Sebastiana Pelczara, który 13 maja 1909 roku uzyskał od Papieża Piusa X pisemną aprobatę i błogosławieństwo. Na siedzibę obrano dom przy via Pietro Cavallini, 38 znajdujący się na dużej parceli biegnącej wzdłuż ulic Pietro Cossa 12 i Muzio Clementi 49-51 w dzielnicy zwanej Prati. Początkowo placówkę tę nazywano hospicjum. Poświęcenie domu, którego dokonał osobiście bp Pelczar odbyło się 13 listopada 1910 roku. Papieski Instytut Polski powstał dla kapłanów polskich, którzy za zgodą swoich biskupów mieli podjąć w Rzymie studia kościelne. Drugą instytucją kościelną w Rzymie powołaną w podobnym celu jest Papieskie Kolegium Polskie